Entropion

Entropion is het naar binnen rollen van de oogleden, waardoor er haartjes in de oogjes prikken en ontstekingen en oogirritatie ontstaat. Wanneer er niets aan gedaan wordt zal er op den duur een blauwe waas op het oog komen en kan de hond zelfs blind worden.

Een goede basis is dan ook om te beginnen wanneer de hond nog pup is er kan een tacking net boven of onder het oog geplaatst worden zodat de oogjes goed open staan. Dit is met hechtdraad de huid van de oogleden vastzetten, dit is als het goed gebeurd dan ook pijnloos. Als blijkt dat de tackingen onvoldoende zijn of niet geholpen hebben kun je op latere leeftijd een operatie doen. en de hond een soort van oog lift geven. Het beste als de hond volledig is uitgegroeid.

Enkele kenmerken zijn dan ook zeer duidelijk zichtbaar:

• Knijpen met de oogjes.
• Tranen overmatig vochtverlies uit de ogen.
• Met de pootjes proberen in de oogjes te wrijven.
• Overal tegen aan lopen.

Bij Ectropion gebeurd eigenlijk hetzelfde alleen tegenovergesteld. De oogleden hangen rollend naar buiten en staan de oogjes overdreven open.
Bij een van deze kenmerken kunt u het altijd beste een dierenarts raadplegen.

Tight Lip (te strakke lip)

Een Tightlip wil zeggen dat de onderlip van de Sharpei te strak om het gebit van de onderkaak zit. De lip zit dan zo strak dat je hem niet naar beneden kunt duwen zodat je de ondertanden niet kunt zien. Soms kun je hem een beetje naar voren halen dat je de tandjes net wel kunt zien.
De lip rolt dan net over de tandjes als de lip ook nog eens lang is zodat de boventanden op de onderlip komen te staan.

Een tightlip komt vaak voor bij Sharpei’s met een grote zware kop of een flinke huidpartij rond de mond.
De aandoening kan zo erg zijn dat de hond niet of nauwelijks meer eet of drinkt.
Een specialist zal aan de pas moeten komen om te beoordelen of een operatie nodig zal zijn. Deze zal de lip los halen of iets naar beneden zetten zodat de tanden weer los en vrij staan van de onderlip.
Een dergelijke operatie is te volgen op de site van Dierenkliniek Maaspoort te Den Bosch DR. Engel.

Als men de klachten niet serieus neemt en er geen aandacht aan besteed bij de pup kan dit een overbeet veroorzaken. Controleer het gebit van de pup dus regelmatig bij het doorkomen van het volwassen gebit.

Kenmerken:

• Slecht tot niet willen eten en drinken.
• Lip niet naar voren te halen, zodat je het tandvlees niet kunt zien.
• Tandjes van het bovengebit staan op de onderlip bij kaak gesloten. ( kan ook een te lange lip zijn.)
• Overmatige rimpels aan de bek goed opletten tijdens de groei.

Bij twijfel vraag advies aan een dierenarts die hier ervaring mee heeft.

Patella Luxatie

Patella is de Latijnse benaming voor knieschijf. Luxeren betekent verplaatsen of verschuiven. Patella luxatie betekend dus letterlijk verschoven knieschijf. De knieschijf kan zowel naar binnen (mediaal) of naar buiten ( lateraal) zijn verschoven.

Patella luxatie komt voor in 4 gradaties:
Gradatie 1:
De knieschijf ligt op zijn plaats, maar er is een te grote beweeglijkheid.
Gradatie 2:
De knieschijf ligt op zijn plaats, maar is naast de groeve te brengen en schiet spontaan weer terug op zijn plaats.
Gradatie 3:
De knieschijf ligt soms op zijn plaats, maar ligt ook soms naast de groeve, men spreekt dan van een habituele patella luxatie.
Gradatie 4:
De knieschijf ligt nu naast de groeve en is niet meer terug te duwen op zijn plaats, men spreekt dan van een stationaire patella luxatie.

Symptomen

De klachten hangen af van de verschillende gradaties per hond verschillend, ze kunnen soms al vanaf de geboorte worden waargenomen. Meestal zijn de symptomen pas zichtbaar vanaf de 4 maanden.

In de minst ernstige gevallen schiet de knieschijf slechts incidenteel van het gewricht af. Honden die dit hebben lopen af en toe met hun pootje opgetrokken, omdat op dat moment de knieschijf verschoven is en op het moment dat ze weer verder lopen is hij weer terug op zijn plaats geschoten. Hierbij lijkt de hond nog geen echte pijn te hebben.

In een verder stadium lijkt de hond wel meer pijn te vertonen en kan de hond steeds moeilijker lopen en springen en blijft het pootje langer opgetrokken. Als de hond zelfs blijft piepen, huilen en het pootje opgetrokken houd is de kwaal ernstig en hulp noodzakelijk.

Sommige honden kunnen jaren met deze aandoening rondlopen, sommige hun hele leven en lijken nergens last van te hebben. Toch kan de instabiliteit van het kniegewricht lijden tot degeneratieve artritis of scheuren van de kniepezen, beide zeer pijnlijke gevallen.

Kenmerken samenvatting:

• Op 3 pootjes lopen (Hinken). Gepaard met soms heftig piepen.
• Bij het vastpakken pootje zichtbaar dat de knieschijf eraf gaat.
• Niet willen lopen en stil blijven staan.
• Van binnen uit rustig over de knie naar buiten wrijven en de hond loopt weer verder.

---

Top